O siralar 22 yasindaydim. Yine Her sabahki gibi kahvalti bile yapmadan kendimi sokaga atmistim. Sahil yolu Islerine giden insanlarla dolmaya baslamisti. Yolunun sagindaki agaçli yola saptim. Her gün oldugu gibi bir simit aldim ve müdavimi oldugum çay bahçesine oturdum. Bahçenin sahibi Asim Amca artik benim kargalar uyanmadan buralara damlamama alismisti. Bana bir bardak çay getirirken selam verdi.
-Günaydin Kemal. Erkencisin yine.
-Ne yapalim. Dertler bitmiyor ki...
-Ah evlat. Su derdini de kimselere anlatmazsin...Bir anlatsan belki bir çaresi bulunur.
-Asim Amcacigim. Beni biliyorsun. Anlatmam kimseye. Zaten benim derdimin de çaresi yoktur.
Asim Amca aramizda hemen her gün geçen bu konusmaya alismis olmali ki sadece basini salladi ve masalarin tozunu almaya devam etti. Ah Asim Amca derdimin ne oldugunu bilseydi...
Defalarca kendime lanetler savurmustum böyle çirkin bir fiili istedigim için. Ama...
Hikayenin geri kalanını oku, hemen ulaşarak!
Üyelik Satın Al
SMS ile erişim
Hikaye yaz
Sitemize tam erişim ayda sadece $21! Tüm hikayelere ve geniş arşivimizdeki tüm filmlere!
Kampanya kodunuz var mı? Burada kullanabilirsiniz.
Kampanya kodunu alttaki kutuya giriniz.
Kendi hikayenizi yazın ve 1 aylık üyelik kazanın
Üyelik Satın Al
Hikaye yaz
Üye yorumları
Yorum gönderebilmek için öncelikle giriş yapmalısınız
Henüz yorum bulunmuyor.Yorum gönderebilirsiniz!
"Anneyle Ask" hikayesini okuyanlar bunları da okuyor
Üye yorumları
Yorum gönderebilmek için öncelikle giriş yapmalısınız